Geçmişe Dönüş: 15 Commodore Karşısında

Ankara’nın tozlu yollarında yürürken, bir TKP toplantısına katılmak için hazırlıklar yaparken zihnimde dolaşan düşüncelerim gözlerimi kamaştırıyordu. O an, Suphi ile kafa kafaya gelip, “Nasılsın yolcu?” diye sormayı planlıyordum. O anki atmosfer, huzur ve güven dolu bir manzara sunuyordu bize. Tüm bunlar, sağlam bir zemin üzerine inşa edilmişti ve alıntılarla dolu o yazılar, bizi etkileyecek kadar doyurucuydu.

O zemin, değiştirilemez bir biçimde duruyordu. Düzenin oyunlarına gelmeyecektik, kararlıydık.

O gün, arkadaşlarımıza şunu söylemiştik: “Vakur duruşunuz, isimlerimizi unutmalarına izin vermeyecek. Elimizden aldıklarını geri alacağız. Sizi asla yok edemeyecekler. O 15 isimsiz komünistten bir farkınız yoktu, sizi öğrettiklerinizle yaşatacağız. Sınıf mücadelesine devam ederek, acıları içimizde hissederek ilerleyeceğiz.

Bugün, bu topraklarda yankılanan sesi daha da güçlendireceğiz. Umudu kucaklayıp, eşitlik ve aydınlıkla ilerleyeceğiz! Değerlerimize sahip çıkarak, insanlığa ve sosyalizme destek olacağız. Üstümüzdeki sorumluluğun bilincinde olarak adımlarımızı ileriye doğru atacağız. “İşçiler, liderler, entelektüeller, gençler! Örgütlenin!”